எனக்குப் பழக்கமான...

எனக்கு பழக்கமான
என் சாலையோரத்து
மரங்களே...

அவள் உன்னை கடக்கையில்
என்ன பேசிக் கொண்டிருந்தீர்கள்?

அங்கே பூத்துக்குலுங்கும்
அழகிய மரமொன்று
நடந்து செல்கிறதென்றா?

எனக்கு பழக்கமான
என் காலைநேர
சூரியனே...

அவள் உன்னைப் பார்க்கையில்
ஏன் உன் கண்களை மூடினாய்?

உன்னைவிட பிரகாசமான
அவன் கண்களை பார்த்ததாலா?

எனக்கு பழக்கமான
என் மாலைநேர
குயில்களே...

அவள் குரல்கேட்டு
ஏன் பாடுவதை நிறுத்திவிட்டீர்கள்?

அவள் குரலின்
இனிமை கண்டு
மயங்கி போனதாலா?

எனக்கு பழக்கமான
என் இரவுநேர
சந்திரனே...

அவள் முகம் பார்த்து
என் மேகத்திற்குள் ஒழிகிறாய்?

அவள் முகம் பார்த்து
பூமிக்கு ஒருநிலா
போதும் என்று எண்ணியதாலா?

எனக்கு பழக்கமான
என் தோட்டத்து
ரோஜாக்களே...

ஏன் செடியிலிருந்து
கீழே குதித்து
தற்கொலை செய்கிறீர்கள்?

அவள் கூந்தலேறி
அமரந்துசெல்ல
தகுதி இழந்ததாலா?

- காகிதன்

உன்னைத் தழுவ...

இரண்டு கைகள் இருந்தும்
அது எப்போதும்
பணித்திருக்கவில்லை.

தலையை கோதும்போதும்
எனது கைகள்
பணித்திருக்கவில்லை.

உணவருந்தும்போதும்
எனது கைகள்
பணித்திருக்கவில்லை

நான் குளிக்கும்போதும்
எனது கைகள்
பணித்திருக்கவில்லை

எனக்கான வேலைசெய்யவும்
எனது கைகள்
பணித்திருக்கவில்லை.

உன்னைத் தழுவ மட்டுமே
பணித்திருக்கிறேன் என் கரங்களை
நீ என் அருகில் இருக்கையிலே....

- காகிதன்

பசி..!

ஏழைக்கு இது
இலவச இணைப்பு
எப்போதும் இதற்கு மட்டு்ம்
இவனிடத்தில்
பஞ்சமே இருக்காது..!


சாகும்வரை கூடவரும்
அழையா நண்பன்
பாவம் செய்யத் தூண்டும்
கண்மறை
கட்டும் துணி..!

பணக்காரன் உணராத
மனித உணர்ச்சி
படுத்தாலும் அடித்தெழுப்பும்
நேரம்தவறா
அழைப்பு மணி..!

கண்ணுறங்கா காவலாளி
கடமைதவறாக்
கண்ணியவான்
இதுயின்றி இயங்காது
உலகம்..!

இல்லாதவனிடம்
நிறைந்து கிடக்கும்
இருப்பவனிடம்
இல்லாமல் போகும்
அட்சயப் பாத்திரம்..!

வாழ பழகிடு..!

வாழ்க்கை என்னடா வாழ்க்கை
அதை வெல்ல கொள்ளுநீ வேட்கை
நெஞ்சில் ஏனடா செருக்கு
அதை தூக்கிப் போட்டுநீ நொறுக்கு..!

பாவம் செய்வது தவறடா
கோபம் கொள்வது வீணடா
பாவம் பார்ப்பவன் நீயடா
பாரை வெல்லடா மானிடா..!

தூரம் தானடா இலக்கு
அதை நொடியில் கடந்துநீ விலக்கு
நம்பிக்கை தானடா விளக்கு
அதை மனிதர் உணர்ந்திட விளக்கு..!

வேதம் சொல்லிடும் பாடம்
அதை நாளும் கற்றிடு போதும்
வேசம் போடுவது பாவம்
அதை இன்றே நிறுத்திடு போதும்..!

உண்மை தானடா சத்தியம்
அதை உணர்ந்து இருந்திடு பத்தியம்
நேர்மை தானடா லட்சியம்
அதை கண்டு வென்றிடு நிச்சயம்..!

கொல்லத் துணிந்திடு சோகத்தை
வெல்லத் துணிந்திடு மோகத்தை
சொல்லத் துணிந்திடு உண்மையை
வாழப் பழகிடு மேன்மையாய்..!

பார்த்தேன்... ரசித்தேன்…

நீ உறங்கும்போது உன் இமையின் அழகை ரசிப்பேன்
உனை உறங்கசொல்லி உன் இதழின் சுழிவை ரசிப்பேன்
உன் முகத்தில் சரியும் உன் கூந்தல் அசைவை ரசிப்பேன்
உன் இதழில் புரியும் உன் வெட்க புன்னகையை ரசிப்பேன்

நீ தீண்டும்போது உன் விரலின் நளினம் ரசிப்பேன்
நீ வேண்டும்போது நீ ஏங்கும் விதத்தை ரசிப்பேன்
நீ நிற்கும்போது உன் புடவை மடிப்பை ரசிப்பேன்
நீ நடக்கும்போது உன் கொலுசின் ஜதியை ரசிப்பேன்

நீ ஆடும்போது உன் இடையின் வளைவை ரசிப்பேன்
நீ சிரிக்கும்போது உன் சிரிப்பின் ஒலியை ரசிப்பேன்
நீ பேசும்போது உன் வார்த்தை ஜாலம் ரசிப்பேன்
நீ நாணும்போது உன் மோகம் அதனை ரசிப்பேன்

நீ தும்மும்போது உன் மூக்கின் அழகை ரசிப்பேன்
நீர் பருகும்போது உன் தொண்டை குழியை ரசிப்பேன்
உணவருந்தும்போது உன் உச்சந்தலையை ரசிப்பேன்
உன் தூக்கக்கனவில் நீ உளரும்என் பெயரை ரசிப்பேன்

- காகிதன்

நிலவே..!

நிலவே..!
நீயும் ஒரு
விலைமாதர்தானோ

உனக்குத்தான் எத்தனை
காதலர்கள்..!

ஒருவேளை உனக்கும்கூட
"அந்த" வினோத நோய்
வந்திருக்கக்கூடுமோ
அதனால்தான் ஏனோ
நீ
உன்னயோ இழந்து இழந்து
இறுதியில்
இல்லாமலே போகிறாயோ..!

- வினவும் காகிதன்

நனை..!

நனைவதற்கு
மழை வருவதில்லை,,!
வரும்போது நனைந்தால்
தவறில்லை..!